Konkurencja
   |
HISTORIA
Rzut młotem prawdopodobnie wywodzi się ze szkockiej zabawy jaką były rzuty ciężkimi klocami drewna na odległość. Inne źródła doszukują się rodowodu konkurencji w staroirlandzkich podaniach mówiących o mitycznym siłaczu Cuchalainie. Według jeszcze innych rzut młotem wywodzi się z rozgrywanej podczas irlandzkich zabaw ludowych konkurencji polegającej na rzucie specjalnie toczonym w kształt koła kamieniem z otworem w środku, w którym osadzono drewniany trzon.
Z biegiem czasu ćwiczenie to przekształciło się w konkurencję sportową. W 1866 roku rozegrano w Anglii pierwsze mistrzostwa w rzucie młotem (młotem kowalskim o ciężarze 16 funtów). Początkowo rzuty wykonywano dowolnym sposobem: z miejsca lub z rozbiegu. Później miejscem rozbiegu (wyrzutu) były koła o średnicy 3m, 2,5m, a w końcu 2,135m. Za pierwszego nieoficjalnego rekordzistę świata uznaje się Brytyjczyka G.R. Thorntona, który w 1866 roku uzyskał wynik 26,70m. Wykonywał on rzuty z miejsca wykorzystując jedynie zamachy w formie zataczania młotem kolistych ruchów nad głową. Na przełomie XIX i XX wieku Amerykanin J. Mitchel wprowadza rzut z jednym obrotem dookoła osi długiej ciała, uzyskując tym sposobem wynik 45,22m. Amerykanin J. Flangar wprowadza do „rozbiegu” rzutu młotem drugi obrót. W 1899 roku ustanowił rekord świata wynikiem 50,15m. Około 1906 roku Kalifornijczyk J. Plaw zaczyna stosować 3 obroty podczas „rozbiegu” rzutu młotem. Zasadnicze zmiany do rzutu młotem wprowadził Niemiec Sepp Christmann. Opracował on technikę piętowo – palcową wykonywania obrotów. Technika ta porządkuje i czyni w pełni efektywną pracę nóg podczas wykonywania obrotów. Uczniowie Christmanna Karl Hein i Erwin Blask stosując tą technikę wpisują się w roku 1938 na listę rekordzistów świata (K. Hein 58,24m; E. Blask 59m). Po dzień dzisiejszy miotacze wykonują technikę piętowo – palcową doskonaląc systematycznie harmonię i efektywność wszystkich elementów ruchowych konkurencji. Granicę 60m pierwszy przekroczył Węgier J. Csermak (60,34m - 1952r.), 70m Amerykanin H. Connolly (70,34m - 1960r.), 80m Rosjanin B. Zajczuk (80,14m - 1978r.). |
 |
PRZEPISY, OPIS KONKURENCJI
Techniczna konkurencja lekkoatletyczna od 1908 roku wchodzi w skład programu Igrzysk Olimpijskich. Polegająca na rzucie kulą, do której przymocowana jest stalowa linka zakończona uchwytem. Zawodnik wykonuje rzut z koła o średnicy 2,135 m, otoczonego siatką ochronną. Kobiety rzucają młotem o wadze 4 kg, młodzicy oraz juniorzy młodsi rzucają młotem o wadze 5 kg, juniorzy starsi - 6kg, a seniorzy - 7,26 kg. Podczas obrotów i po wykonaniu rzutu nie wolno zawodnikowi nadepnąć lub przekroczyć metalowej obręczy koła. Koło opuszcza się jego tylną częścią. Opis techniki rzutu młotem:
|
